thorracloze

Gap-fill exercise

Á Íslandi er siður að halda þorrablót í febrúar. Þorrablót er veisla, þar sem Íslendingar hefðbundinn íslenskan mat, brennivín, íslensk lög, kveða vísur og gömlu dansana. Fyrstu þorrablótin voru haldin í kaupstöðum á Íslandi á nítjándu öld. Það var fólk, sem hafði flutt úr sveitunum í kaupstaðina á Íslandi, sem hélt þau. Líklega vildi fólkið fá að bragða matinn, sem það borðaði heima í sveitinni og hitta úr sveitinni. Þorrablótin voru síðan haldin af átthagafélögum, sem vildu minnast heimabyggðarinnar og sveitunganna. Íslendingar erlendis nota þorrablótin til að halda upp á íslenska og borða íslenskan mat. Þegar Ísland var dönsk nýlenda, var Íslendingum bannað að salt. (Annars hefðu þeir getað saltað fisk og selt til annarra landa. Þá hefðu þeir getað grætt eigin peninga og orðið sjálfstæðir.) En Íslendingar notuðu aðrar aðferðir við að mat. Maturinn var reyktur, þurrkaður, súrsaður eða kæstur. Flestir þorramatsréttir eru gerðir með þessum aðferðum. Áður voru skorsteinar á eldhúsunum á Íslandi. Maturinn var á hlóðum. Reykurinn fyllti eldhúsið og fór út um gat á þakinu en var ekki leiddur upp stromp. Eldhúsið var fullt af reyk. Margar konur urðu blindar um miðjan aldur af reyknum. Lambakjöt, bjúgu, rauðmagar, og annar matur var upp í þaksperrurnar og reyktur þar. Hangikjöt er enn talið besti veislumatur á Íslandi. Nú á tímum framleiða Íslendingar reyktan lax í reykhúsum til útflutnings. Harðfiskur er fiskflök af þorski, ýsu eða steinbít. Harðfiskurinn er rifinn og borðaður þurr, án þess að vera matreiddur á nokkurn hátt. Oft er borðað smjör með honum eins og með brauði. Unga fólkið á Íslandi borðar harðfisk. Hann er seldur í sjoppum og kvikmyndahúsum í plastpokum eins og poppkorn eða sælgæti. Hann er þorramatur. Hann er léttur og næringarríkur og er oft notaður sem nesti í ferðalögum á sumrin. Súrmeti var búið til á þann hátt, að matur var í tunnu með mjólkursýru. Á þorrablótum eru borðaðir súrir hrútspungar, lundabaggar, blóðmör, lifrarpylsa og annað súrt. Súrhvalur er góður. Það er súrsað hvalspik. Súrmetið var áður geymt í tunnu á bæjunum og borðað í öll mál. Margir íslendingar borða hafragraut með súru slátri (blóðmör eða lifrarpylsu) á hverjum morgni. Hákarl er venjulega . En ef hann er grafinn niður í fjörusand í nokkra mánuði yfir veturinn, rotnar hann á sérstakan hátt og fær sterkt bragð, sem minnir á sterkan ost. Það er kallað kæstur eða verkaður hákarl. Íslendingum finnst hákarl góður með brennivíni. Sumir hafa að selja hákarl í Evrópu og kalla hann fiskost (fromage de poisson). Skata er líka kæst. Á Vestfjörðum var að borða kæsta skötu á Þorláksmessu (23. desember). Það er mjög sterk lykt af kæstri skötu og hákarli. Íslenskir stúdentar erlendis hengja plastpoka út um gluggana sína. Í þeim er þorramaturinn og jólamaturinn. Það er ekki að hafa hann innanhúss eða í kæliskápum í húsum, þar sem annað fólk en Íslendingar býr. Íslendingar borðuðu áður því allt af sauðkindinni. Vélindu voru fyllt með kjöti og soðin og borðuð í sláturtíðinni eða súrsuð og barkinn var líka borðaður soðinn eða súrsaður. Íslendingum finnast svið góð. Svið eru lambahöfuð, sem eru sviðin yfir eldi eða með logsuðutæki til þess að brenna burt ullina, og síðan soðin með salti. Mörgum finnast augun best, en mestur matur er í kjömmunum og tungunni. Í tungunni er bein, sem heitir málbein. Ef ómálga barn er á heimilinu á að brjóta það í þrjá hluta. Annars verður barnið mállaust. Með þorramatnum er borin fram rófustappa, kartöflujafningur og flatrúgbrauð með smjöri. Það er grænmeti borið fram með þorramat, það er ekki íslenskur matur. Íslendingafélagið í Amsterdam hélt einu sinni þorrablót og fékk hollenskan kokk til að framreiða matinn. Hann setti fram grænmeti með þorramatnum, og Íslendingunum það hneyksli. Á þorrablótum eru haldnar ræður og færð fram skemmtiatriði og leikþættir. Það er sungið mikið af íslenskum þjóðlögum. Margir kunna lögin utanbókar, en það eru líka oft fram söngbækur á borðin. Á eftir dansa Íslendingarnir gömlu dansana með harmoníkuundirleik. Það er drukkinn bjór með matnum og brennivín. Þorrablótið stendur oft alla nóttina. Þorri er mánuður ársins. Eftir þorrann var oft maturinn búinn og líka heyið handa dýrunum. Síðan gat komið hungursneyð. Mörgum finnst það ef til vill skrýtið, að Íslendingarnir átu besta matinn á þorrablótinu og sultu síðan. En þetta getur verið dæmigert íslenskt viðbragð; að éta sig vel saddan áður en hungrið kom. Með því gat maður storkað örlögunum.