Loksins komu þau að Myrká. Djákninn nam staðar við kirkjuna, því hann ætlaði að setja hestinn í hesthúsið. Guðrún varð dauðhrædd, því hún sá opna gröf  í kirkjugarðinum.  Hún náði í klukkustrenginn, sem hékk niður úr klukkunni, og hringdi  henni. Djákninn kom strax hlaupandi og reyndi að draga hana með sér. Hann dró svo fast, að fötin rifnuðu. En Guðrún hélt sér í strenginn og hrópaði á hjálp. Þá stökk djákninn niður í opna gröfina og sópaði mold yfir sig.