Það var langt á milli bæja, og Guðrún vissi ekki að djákninn var dáinn. Þegar aðfangadagurinn kom, klæddi  hún sig og fór að bíða eftir honum. Þá var barið ad dyrum. Þegar Guðrún leit út um gluggann, sá hún hestinn Faxa og mann sitjandi á honum.  Hún opnaði. Maðurinn sagði ekkert, heldur tók Guðrúnu, setti hana á hestbak, og settist sjálfur fyrir framan hana.