Sigling

Þið eruð nú byrjuð á ferðinni til Eldlands. Veðrið er gott og byrinn góður. Þú og fylginautar þínir eruð glöð að hafa komist af stað.
Fyrstu dagana gerist ekkert og allt gengur vel. Á sjötta degi ert þú að stýra knerrinum.
Kastaðu upp teningi. Færð þú
einn
tvo
þrjá
fjóra
fimm
sex

Sjóskrýmsli

Hafið í kring um þig fer skyndilega að ólga. Vindinn lægir og viðbjóðsleg lykt kemur frá sjónum. Svo hverfur þetta eins fljótt og það kom.
-Er ég að missa vitið, hugsar þú. Ég sá víst ofsjónir, segir þú við sjálfa(n) þig og gleymir þessu. Ekkert gerist í eina viku, en þá kemur það aftur. Þá kemur sú versta lykt, sem þið hafið fundið, eins og af þúsund líkum. Og allt í einu sjáið þið, hvaðan þetta kemur.
Um það bil 100 faðma frá ykkur kemur risastórt sjóskrýmsli upp úr sjónum, með tvö höfuð og einn háls, þar sem sýnist vanta höfuð. Í hver skipti sem sjóskrýmslið andar kemur þessi ógeðslega fýla út úr kjöftunum. Brátt sjáið þið, hvað það er stórt, yfir 50 faðmar á lengd og þakið ógeðslegum vörtum. Þið eruð nú orðin svolítið pirruð, en sjóskrýmslið ræðst ekki á ykkur enn. Skrýmslið snýst í hringi, eins og það sé að bíða eftir einhverju. Sjórinn er hættur að ólga, en stórar öldur velta knerrinum um.
Nú sjáið þið líka, hverju sjóskrýmslið var að bíða eftir. Hinum megin við knörrinn kemur risastór hvalur, 70 faðma langur með langar, hvassar tennur, á miklum hraða. Þið hafið lent í miðjum bardaga. Knörrinn kastast til og frá eins og lítill kubbur. Allt á knerrinum losnar og dettur í sjóinn. Sjálf gerið þið allt til að bjarga lífinu og enginn stýrir knerrinum. Þið eruð svo ótrúlega heppin, að hvalurinn fer ekki yfir ykkur. Hann fer um 10 faðma frá ykkur. Öldugangurinn skolar ykkur frá, og það er heppni. Þau ykkar, sem eru á lífi, sjá hvernig hvalurinn bítur annað höfuðið af sjóskrýmslinu og blóðið sprautast hátt upp í loftið. Skepnurnar berjast upp á líf og dauða. Að lokum sekkur sjóskrýmslið og hvalurinn syndir burt.
Þið hangið á skipsflaki á opnu hafi, vatnslaus og matarlaus. Ef þið komist ekki til lands innan þriggja daga látið þið líf ykkar.
Kastaðu teningi. Sú tala sem kemur upp, ræður hversu margir dagar líða áður en þið komið til lands. Færð þú 1-3 eða 4- 6?

Víkingar!

Næsta dag vekur stýrimaður þig. Það sést segl við sjóndeildarhringinn. Það nálgast með ógnvekjandi hraða. Þið takið fram vopnin. Skipið siglir að ykkar skipi og vopnaðir menn stökkva yfir í ykkar skip. Þetta eru víkingar, sem ætla að ræna ykkur! Á móti þér kemur stór víkingur (bardagahæfni 30) og þú verður að berjast. Gæfan ræður, hvort þú tapar eða sigrar

Þú sigrar!

Víkingurinn dettur dauður niður fyrir fótum þér. Þú lítur upp og sérð að skipsfélagar þínir hopa á hæli fyrir nokkrum berserkjum, sem berjast af miklu æði. Þú hleypur á móti berserkjunum, sem bryðja skildi sína og grenja ógurlega. Einn þeirra (bardagahæfni 60) snýst gegn þér.
Berserkurinn missir mátt sinn eftir stuttan tíma. Ef þú ert enn á lífi eftir þrjú teningsköst, hefur þú sigrað. Ef ekki, þá......

Þú vinnur!

Félagar þínir hafa ráðið niðurlögum hinna berserkjanna. Þið eruð særð og móð, en hafið eignast eitt skip í viðbót með vopnum og vistum og talsverðum fjársjóðum, sem þið skiptið á milli ykkar. Bættu 100 mörkum silfurs við sjóð þinn.
Eftir nokkurra daga siglingu, sjáið þið snæþakin fjöll á stjórnborða.

Hafmey!

Allt í einu sérð þú konu syndandi í sjónum. Hún stingur sér og þú sérð, að hún er með sporð. Félagar þínir sjá hana líka. Hún kemur aftur upp nær skipinu og fer að syngja undarlegt lag. Þið hlustið eins og dáleidd og gleymið að stýra skipinu.
Ef þú ert goði, seiðkona, völva eða munkur, getur þú ákallað yfirnáttúruleg öfl til hjálpar og losnað við hafgúuna. Annars munuð þið hringsóla um úthafið í daga og nætur, vikur og mánuði, þangað til vatn og vistir þrýtur.

Það var kalt

og mennnirnir sem voru með þér dóu úr kulda. Þú tekur fötin þeirra. Það líða 10-11 dagar og alla þá daga hefur þú étið þang og það er ekkert annað vatn en það sem er í sjónum það er salt. Þú ert að deyja úr þorsta. Að lokum missir þú meðvitund. Þegar þú vaknar aftur ertu í skipi. Þetta er vöruskip á leið með vörur til Bretlands. En skipið villtist á leiðinni. Að lokum komið þið að myrkri, fjöllóttri strönd. Þið lendið á ströndinni og farið að sofa

Þegar þú vaknar

um morguninn er allt kyrrt. Vatnið hreyfist ekki, enginn fugl heyrist. Það er eins og allt sé horfið. Þú reynir að vekja vini þína, en þeir vakna ekki. Þú flýtir þér inn í þorp, sem er nokkrum kílómetrum frá. En enginn er þar, nema gamall maður, sem situr á ruggustól og talar við sjálfan sig. Þú spyr hann, hvort hann viti, hvar allir eru. Hann svarar þér: Stóra nornin tók allt og alla, nema mig. Hún vissi, að þú myndir spyrja mig. Eina leiðin til að bjarga vinum þínum er að sigla út í eyju, þar sem drekinn býr og berjast við hann og við nornina. Þú hugsar aðeins málið, en eftir svolítinn tíma stekkur þú ofan í skipið og siglir af stað. Þegar þú ert búin(n) að sigla í að minnsta kosti sjö klukkutíma kemur þú að stóru, svörtu fjalli. Þú setur bátinn á milli tveggja steina, sem eru u.þ.b. einn og hálfan faðm á hæð og tvo faðma á breidd. Þú læðist inn í fjöru og dregur fram sverðið, en þú hafðir gleymt skildinum í þorpinu. Allt í einu heyrist öskur. Þú flýtir þér að gígnum og þar flýgur fram dreki, sem sprautar eldi. Þú felur þig bak við stein, en drekinn bræðir steininn. Nú er drekinn hátt uppi í loftinu. Allt í einu flýgur hann niður og ætlar að drepa þig, en þú stingur sverðinu í brjóst hans og hann hrapar niður í hafið og deyr. Nú er bara að bjarga fólkinu. Þegar þú ert á leiðinni, stekkur nornin fram og er búin að búa til súpu, sem mun springa eftir fimm mínútur. Þú stingur sverðinu í hjartað á henni og hún deyr. Allt fólkið err bundið við hvert annað, en þú skerð sundur hnútana og hjálpar fólkinu niður í fjöru að bátnum. Þegar allt fólkið var komið, siglið þið af stað. Allt í einu springur eyjan og þið farið heim. (Á.S.)

Landsýn!

Þið sjáið í fjarska snæþakin fjöll. Eftir óratíma skolist þið, blaut og köld, upp á sandströnd. Hvað er nú til ráða?

Þið fáið norðaustanátt.

Eftir nokkra daga sjáið þið land á stjórnborða. Þetta eru Orkneyjar. Þið ákveðið að leita hafnar. Orkneyjajarl tekur ykkur vel og ráðleggur ykkur að fara í víking til Írlands eða Skotlands. Hvað finnst þér?

Ég geng á land. En menn Haraldar ráðast á mig! Ég hleyp og hleyp, en þeir ná mér og senda mig til Noregs.Ég er sett(ur) í dýflissu og er drepin(n) við sólar upprás. Eftir að ég sá loksins Eldland. það var það eina sem ég vildi

ENDIR!

Þið fáið suðaustanátt.

Eftir margar vikur komið þið að fjöllóttu landi, þar sem ís liggur um allan sjó og hvítabirnir veiða seli á ísnum. -Þetta getur ekki verið Eldland, segja félagar þínir. Þetta er Niflheimur! Skipið ykkar brotnar í ísnum og sekkur. Þið sitjið á ísjaka, sem rekur suður á bóginn. Kastaðu teningi. Færð þú eitt til þrjú? eða fjögur til sex?

Eldland!

Þið sjáið snæþakin fjöll á stjórnborða. Næsta dag siglið þið inn stóran fjörð með kjarri vöxnum hlíðum. Þið lendið skipinu í litlum vogi og byrjið á því að þamba ferskt vatn úr litlum læk. Þið veiðið nokkra fugla og hengið stóra ketilinn upp á þrífótinn til að gera seyði. Aðrir slá upp landtjöldum. Nokkrir fara upp á hæð til að svipast um eftir reyk, eða öðrum merkjum um mannabyggðir. Aðrir ganga upp á næsta fjall. Fjörðurinn er fullur af fiski og það er mikið af fugli til að veiða. Södd og ánægð sofnið þið í tjöldunum og látið ykkur dreyma um næsta dag og ævintýrin, sem bíða ykkar.

Tröll!
Ég hitti gömul tröll og tala við þau. Þau segja að það búi stór og vondur ormur í fjallinu hinum megin við hæðina, sem éti stóru tröllin.